Owoce pszczelej pracy - Miód, mleczko pszczele, propolis, pyłek kwiatowy, pierzga, jad pszczeli, wosk

Propolis, jedna z najstarszych substancji leczniczych w dziejach ludzkości, jest przetworzoną przez pszczoły żywicą roślin. Należy do najbardziej skutecznych naturalnych antybiotyków. Ma właściwości hamujące rozwój bakterii, wirusów i grzybów oraz wzmacnia system obronny organizmów. Działanie kitu pszczelego polega m.in. na aktywacji limfocytów T i limfocytów B biorących udział w systemie odpornoścowym organizmu. Zawarte w kicie pszczelim flawonoidy mają działanie przeciwzapalne, ponieważ hamują powstawanie prozapalnych prostaglandyn. Flawonoidy uśmierzają również ból hamując syntezę histaminy odpowiedzialnej za uczucie bólu.
Dowodem na lecznicze działanie propolisu są same pszczoły, które egzystują niezmiennie od ok. 42 milionów lat.

Wszystkie produkty miodowe można kupić w sklepie internetowym OryginalnePrezenty.pl

Kit pszczeli nie jest rozpuszczalny w wodzie, natomiast dobrze rozpuszcza się w spirytusie, do którego przedostają się jego składniki. Należy zwrócić uwagę, że propolis już po roku traci znaczną część swoich pozytywnych właściwości. Zalecane jest jednoczesne zewnętrzne i wewnętrzne stosowanie propolisu.

• Propolis jest zalecany jako środek profilaktyczny, zapobiegający wielu chorobom:

• uszkodzenia i choroby skóry:
  • skaleczenia, lekkie poparzenia, trądzik, owrzodzenia, wysypki i brodawki,
    • Usuwanie brodawek: brodawkę dwa razy dziennie skropić nalewką propolisową (dostępna również bez recepty w aptece). Często już po tygodniu brodawka odpada.
• pobudza odnowę komórek,
• wiąże i pomaga wydalić metale ciężkie z organizmu,
• zapobiega alergiom,
• zapobiega infekcjom dróg oddechowych, infekcjom w zatokach i zapaleniu płuc,
  • w przypadku astmy dziecięcej propolis działa wspomagająco, chociaż nie ma właściwości odczulających. Działając przeciwzapalnie w obrębie śluzówki dróg oddechowych zmniejsza skurcze w oskrzelach. Może to pozwolić na zmniejszenie dawki, a czasem również odstawienie stosowanych aerozoli.
• zapobiega infekcjom w przewodzie pokarmowym,
• zapobiega infekcjom w narządach rodnych i przewlekłym schorzeniom w przewodzie moczowym (prostata, częstomocz, moczenie nocne),
• stosowany jest przy leczeniu żylaków odbytu
• stabilizuje ciśnienie krwi (wysokie ciśnienie, niedokrwienie),
• łagodzi dolegliwości związane z klimakterium,
• zapobiega zwyrodnieniu stawów,
• wspomaga funkcję grasicy
• działa przeciwbólowo,
• ma zastosowanie przy leczeniu zębów,
• w medycynie ludowej zauważono znaczną poprawę ogólnego samopoczucia u ludzi starszych, którzy przez kilka tygodni regularnie spożywali propolis.

• Propolis w odkażaniu ran po ukąszeniu kleszcza

W czasie Międyznarodowego Konhresu Apiterapeutycznego 2004 dr M. Schuhbauer przedstawił dokumentację 400 przypadków ugryzienia przez kleszcza ze swojej praktyki lekarskiej. Po usunięciu kleszcza na ranę nakładał warstwę propolisu. Żaden z jego pacjentów nie zachorował na boreliozę, mimo, że statystycznie powinno zdarzyć się 15-20% infekcji. W oczekiwaniu na dalsze badania można przypuszczać, że propolis daje dużą szansę na uniknięcie choroby. Uwaga! Kleszcze należy jak najszybciej usuwać z ciała, ponieważ w czasie pierwszych 6 godzin zazwyczaj nie dochodzi do infekcji.

Pyłek kwiatowy zebrany i przerobiony przez pszczoły zawiera dużo aminokwasów, cukrów, biopierwiastków i witamin. Jest stosowany w:

• profilaktyce i leczeniu łagodnego przerostu prostaty

• zawarte w pyłku fitosterole hamują przerost gruczołu krokowego poprzez swoje działanie przeciwzapalne i przeciw-obrzękowe, co wtórnie zmniejsza zastój moczu;

• geriatrii,
• pediatrii,
• profilaktyce i leczeniu zaburzeń metabolicznych i schorzeń układu krążenia

• pyłek obniża poziom lipidów w surowicy krwi i wątrobie, poza tym reguluje poziom cholesterolu i trójglicerydów.

• osłabieniu wzroku

• znajdująca się w pyłku kwiatowym witamina A i ryboflawiny przy systematycznym spożywaniu pyłku wyraźnie poprawiają wzrok;

• anemii, stanach wyczerpania, niedożywienia i braku apetytu

• wysoka zawartość substancji odżywczych wpływa pozytywnie na osłabiony organizm

• kuracjach wzmacniania włosów, paznokci i poprawy wygląd skóry

• ze względu na obecność w pyłku związków siarki

• leczeniu alergii

• podawany w małych ilościach pyłek działają jak naturalna szczepionka i wzmaga aktywność systemu odpornościowego. Należy przy tym stosować pyłek z okolicznych pasiek, ponieważ ten właśnie pyłek może być przyczyną dolegliwości alergicznych. Najlepsze efekt daje kuracja przeprowadzona na kilka tygodni przed okresem pylenia. 

Wszystkie produkty miodowe można kupić w sklepie internetowym OryginalnePrezenty.pl

Pierzga jest przerobionym pyłkiem kwiatowym zmieszanym z enzymami znajdującymi się w gruczołach ślinowych pszczół. W pierzdze znajdują się wszystkie witaminy. Ponadto są one łatwo przyswajalne przez organizm ludzki.

• Mieszanka pierzgi z miodem zawiera wiele mikro- i makroelementów.

• Pierzga poprawia metabolizm kory mózgowej. Dwu-, trzymiesięczna kuracja pierzgą poprawia witalność, szczególnie u osób starszych, które mają problemy z pamięcią, czy u osób mających problemy z koncentracją.
• spożywanie pierzgi jest zalecane w przypadku niewydolności wątroby.
• Pierzgę można stosować jako produkt wspomagający propolis w leczeniu różnego rodzaju infekcji.

Mleczko pszczele jest substancją wydzielaną przez gruczoły głowowe pszczół karmicielek i służy pszczołom do karmienia młodych larw i królowej. Zawiera białka, biopierwiastki i witaminy z grupy B. Ma ono dość krótki okres przydatności. Mleczko pszczele jest dostępne w postaci liofilizowanej.

• Kurację mleczkiem, poprawiającą ogólną kondycję organizmu, najlepiej jest przeprowadzić wiosną. Raz dziennie, rano, na czczo należy zażywać niewielką ilość mleczka pod język, aby całkowicie zostało wchłonięte przez błony śluzowe. Po miesiącu kuracji zalecana jest miesięczna przerwa, a potem powtórzenie kuracji.

• Mleczko pszczele ma bardzo dobre działanie odczulające (lepsze niż żucie wosku). Może być bezpiecznie stosowane u dzieci alergicznych.
• Doskonale wpływa na poprawę pamięci i metabolizm kory mózgowej zarówno u młodzieży jak i u osób starszych.
• Stymuluje hormon wzrostu. Kuracja mleczkiem pszczelim ma wpływ na wzrost u dzieci, które słabo rosną.
• Poprawia rozwój i apetyt.
• Działa wzmacniająco, poprawia przemianę materii.
• Jest zalecane jako kuracja wspomagająca każde leczenie.

Wosk pszczeli jest wydzieliną gruczołów pszczoły miodnej. Zawiera niewielkie ilości pyłku i miodu. Wosk pszczeli może być bez szkody przechowywany przez rok w ciemnym i suchym miejscu.

• Żucie wosku pszczelego w leczeniu kataru siennego

• Małe ilości pyłku i miodu zawarte w wosku pszczelim działają jak substancja homeopatyczna, która leczy chorobę niewielkimi dawkami trucizny. Alergicy i osoby cierpiące na typowy katar sienny, czyli uczulenie na pyłki traw, powinny na miesiąc, dwa przed rozpoczęciem okresu pylenia (styczeń, luty) dwa razy dziennie po 10 - 15 minut żuć małe kawałki (1 cm x 1 cm) wosku pszczelego. Żucie wosku powoduje mieszanie się tych substancji ze śliną, a poza tym podczas tej czynności uwalniają się olejki eteryczne, które stymulują układ oddechowy. Kuracja ta oczyszcza komórki sitowe zatok.

Preparaty zawierające pszczeli jad są stosowane są m.in. w chorobach reumatycznych.

Wszystkie produkty miodowe można kupić w sklepie internetowym OryginalnePrezenty.pl

Miód - ile możemy spożywać miodu dziennie?

Miód pszczeli jest to produkt spożywczy o właściwościach leczniczych, wytworzony przez pszczoły z nektaru lub ze spadzi.
Dzielimy na nektarowy zwany kwiatowym, oraz spadziowy.
W mojej pasiece pozyskuję głównie miód kwiatowy, zdarza się również domieszka spadzi jeżeli są korzystne warunki jej wystąpienia.

Skład miodu

- woda 16-20℅
- cukry proste /glukoza i fruktoza/ ok. 75℅
- kwasy organiczne /jabłkowy, cytrynowy, mlekowy, glukonowy, mrówkowy,
szczawiowy / ok. 1℅
- enzymy /amylaza, inwertaza, oksydaza glukozy, lizozym, katalaza/
- białka /globulin, albumin/ ok. 0,34℅
- witaminy A, B₁, B₂, C, PP
- mikroelementy: fosfor, potas, żelazo, magnez, wapń ok. 0,35℅

Jakie są dawki kuracyjne miodu?
Spożywanie miodu jest zalecane według następujących dawek:
-niemowlęta 7 gram dziennie
-dzieci do 16 lat 10-50 gram dziennie
-dorośli 50-100 gram dziennie
Łyżka miodu to około 20 gram.
Łyżeczka miodu to około 10 gram.

Czy miód mogą spożywać diabetycy?
Nie mogą bez konsultacji z lekarzem. Miód zawiera cukry proste: glukozę i fruktozę, oraz nieco różnych wielocukrów.
W "Przeglądzie Pszczelarskim" 4/06 ukazał się artykuł lekarza medycyny prof. Karstena Münstedta i diabetologa dr. Daniela Wintera pod tytułem "Czy cukrzycy mogą spożywać miód?" przedstawiający nowe wyniki badań nad miodem.
Część diabetologów uważa miód jedynie za skoncetrowany ok. 75% roztwór cukrów (glukozy, fruktozy i innych). Spożycie miodu ma powodować szybką i wysoką koncentrację cukru w krwioobiegu. Lepszym rozwiązaniem ma być spożywanie węglowodanów złożonych w postaci mąki, ziemniaków, chleba, ryżu.
Jedna z prac naukowych nie potwierdza tego poglądu. Badania poziomu cukru we krwi po spożyciu 25 gram węglowodanów w różnych fomach wykazały, że poziom ten był dla miodu niższy niż dla ryżu, chleba, ziemniaków, jabłek, oraz dużo niższy niż dla glukozy, fruktozy, maltozy.
Okazuje się, że spożycie czystych składników z jakich składa się miód prowadzi do szybkiego wzrostu poziomu cukru we krwi, natomiast z nieznanych powodów spożycie takiej samej ilości miodu do takiego wzrostu nie prowadzi. Czekamy na dalsze badania!

Jaka jest kaloryczność miodu?
Miód jest produktem wysokokalorycznym. 100 gram miodu dostarcza 315 kcal. Dla porównania 100 gram cukru dostarcza 400 kcal. A więc zastępujmy cukier miodem.

Czy można być uczulonym na miód?
Tak, zdarzają się ludzie uczuleni na miód. Takie osoby po spożyciu miodu mogą mieć nudności, biegunkę, wymioty, wysypkę i inne dolegliwości uczuleniowe. Osoby uczulone nie powinny spożywać miodu bez konsultacji z lekarzem. Dokładnie mówiąc, nie ma uczulenia na miód, tylko na jakiś składnik miodu, najczęściej pyłek określonej rośliny, występującej w rejonie pasieki i dostający się do miodu. Stąd też, miód takiego samego gatunku, ale pochodzący z innej pasieki (gdzie nie występuje ta roślina) uczulenia nie wywołuje.


Właściwości miodu

- antybiotyczne działanie powodujące zahamowanie rozwoju drobnoustrojów, rozcieńczenie miodu wodą powoduje wzrost działania antybiotycznego. Największe rozcieńczenia miodu hamujące wzrost gronkowca złocistego określa aktywność antybiotyczną miodu w skali od 0 do 5.

- korzystnie wpływa na układ nerwowy, systematyczne spożywanie obniża napięcie nerwowe, uspokaja, wzmaga pracę umysłową, zwalcza migrenowe bóle głowy, chroni przed stresem, glukoza zawarta w miodzie przyczynia się do prawidłowego funkcjonowania układu nerwowego,

- zwiększa odporność na zakażenia i infekcje oraz ma działanie przeciwzapalne


- ma zastosowanie w leczeniu dróg oddechowych, układu krążenia, układu pokarmowego, wątroby, układu nerwowego, chorób wewnętrznych i zewnętrznych.

- miód ulega krystalizacji jest to naturalna cecha miodu, krystalizacja następuje w różnym terminie od miodobrania, najszybciej krystalizują miody rzepakowe i wielokwiatowe, długo nie krystalizują miody akacjowe, gdyż osiadają większą zawartość fruktozy.
- krystalizacja nie pogarsza jakości miodu

- płynność miodu można przywrócić poprzez jego ogrzewanie, jednak ogrzanie miodu powyżej 40℅ pogarsza jego właściwości, a doprowadzenie miodu do płynności poniżej tej temperatury jest bardo trudne.

By skrystalizowany miód nie by kłopotliwy w spożywaniu, w mojej pasiece miód poddawany jest kremowaniu. Kremowanie miodu polega na mechanicznym mieszaniu specjalnym mieszadłem w okresie kiedy miód przechodzi okres krystalizacji. W tym czasie powstające łańcuchy kryształów zostają rozbite, skrystalizowany miód staje się miękki, łatwo daje się pobierać i smarować na chleb lub inne pieczywo. Daje to gwarancję że miód nie był ogrzewany, jego wartości nie zostały zniszczone wysoką temperaturą.

Miodu nie należy spożywać w przypadku:
- uczulenia występującego po spożyciu miodu, objawiającego się wysypką, pokrzywką itp.
- po spożyciu miodu występują biegunki, nudności, wymioty, ą to bardzo rzadkie przypadki kiedy organizm nie toleruje miodu.

Wszystko co warto wiedzieć o miodzie i produktach miodowych

Miód znany jest człowiekowi jako lekarstwo i przysmak od czasów starożytnych. Wciąż prowadzi się nad nim badania, ale dotychczas wyszczególniono w nim już ponad 300 różnych witamin, minerałów, enzymów i aminokwasów. Miód zawiera m.in. magnez i potas, jest także naturalnym konserwantem (sam nigdy się nie psuje), antybiotykiem, ma działanie antyseptyczne, a przy tym zapewnia naturalną, łatwo przyswajalną słodycz, z powodzeniem zastępując niepożądany w diecie cukier.

Witaminy w miodzie

Jest on jedną z najcenniejszych substancji odżywczych, jaką dostaliśmy od natury. Prawie 80% to cukry proste, łatwo przyswajalne przez nasz organizm. Zawiera również kwasy, enzymy, białko, substancje bakteribójcze (inhibinę) oraz wodę. Mam również witaminy, głównie z grupy B, ale i A, C, K, wszystkie aminokwasy oraz makro i mikroelementy (żelazo, magnez, kobalt, mangan). Warto nadmienić, że niezwykle cenne w miodzie jest żelazo, bo choć jest go mało, to występuje w bardzo dobrze przyswajalnej formie.

Działanie antybakteryjne miodu zostało potwierdzone setkami badań. Dowiedziono, że miód hamuje rozwój ok. 60 gatunków bakterii, w tym Gram+ i Gram-, wielu grzybów, paciorkowców oraz wirusów. Prowadząc badania nad gronkowcem złocistym (odpowiedzialnym m.in za infekcje zatok) naukowcy odkryli, że miód zwalcza go skuteczniej niż większość antybiotyków i radzi sobie nawet ze szczepami antybiotykoodpornymi. A co najważniejsze, czyni to wszystko w sposób całkowicie naturalny.

Naturalny miód lipowy - Gospodarstwo Pasieczne ŁYSOŃ

Prawdziwy czy nie? Oto jest pytanie!

Jak poznać, czy miód jest zafałszowany? W warunkach domowych jest to trudne. Można przeprowadzić próbę. Kropla prawdziwego miodu nie będzie się toczyć po wygładzonej powierzchni, jak to ma miejsce z kroplą miodu zafałszowanego. Jeśli dodano do niego np. syrop ziemiaczany lub melazę, to nie ulegnie on krystalizacji. Do rozpoznania prawdziwości miodu przyda sie nam również zdrowy rozsądek. Biorąc pod uwagę szybki czas krystalizacji, kupując jesienią płynny miód z pożytku wiosennego, powinniśmy się głęboko zastanowić, jak to w owgóle możliwe.Warto też kupować miód od znanych, najlepiej lokalnych producentów, a szerokim łukiem omijać półki w wielkich sklepach, gdzie jakość i pochodzenie miodu często pozostawiają wiele do życzenia.

Miód mogą spożywać wszyscy członkowie rodziny, w tym dzieci już po pierwszym roku życia. Do diety najmłodszych domowników należy wprowadzać go stopniowo, obserwując, czy nie pojawią się oznaki uczulenia. Jeśli tak się nie stanie, miód może na stałe, w niewielkich ilościach zagościć w diecie dziecka.



Należy wiedzieć o miodzie, że:

• może uczulać,
• nie można go podawać dzieciom poniżej pierwszego roku życia (spożycie występującej w miodzie bakterii Clostridium botulinum może spowodować u niemowląt chorobę zwaną Botulinizmem),
• jest źródłem cukrów prostych (glukoza i fruktoza), do których nie należy przyzwyczajać dziecka,
• jest wysokokaloryczny.

Przyglądaj się miodowi

Trzeba wiedzieć, że każdy prawdziwy, krajowy miód ulega krystalizacji. Krystalizacja jest oznaką jego wysokiej jakości. Sprawia to duża zawartość cukru. Czas krystalizacji jest różny i zależy od rodzaju miodu i pożytku, z jakiego został wyprodukowany, a także od stopnia dojrzałości miodu. Sama krystalizacja nie zmienia składu i właściwości miodu. Pamiętajmy, że pod wpływem dużej temperatury miód staje się ponownie płynny. Jednak powyżej 42 stopni, zabijane są w miodzie jego najważniejsze elementy - enzymy i inhibiny. Nie należy więc dodawać go do gorących napojów, ale łączyć z już przestudzonymi.

Miód dojrzały, świeżo odwirowany z plastrów, jest gęstą cieczą, którą cechuje pewna lepkość. Ciężar właściwy (gęstość) miodu waha się, w zależności od procentu zawartej w nim wody od 1,380 do 1,450 mg/m3.
Świeży miód tzw. patoka jest płynnym przesyconym roztworem cukrów i dlatego po pewnym czasie zaczyna przechodzić w fazę stałą, czyli krystalizować. Szybkość krystalizacji miodu zależy od stopnia przesycenia, tzn. stosunku glukozy do fruktozy w miodzie i od temperatury otoczenia. Im większa jest zawartość cukrów w miodzie oraz mniejszy procent wody tym szybciej miód krystalizuje. Miód skrystalizowany można upłynnić przez trzymanie go w podwyższonej temperaturze, która nie powinna przekraczać 45 stopni C. Wyższa temperatura będzie powodować niszczenie aktywności inhibinowej (bakteriostatycznej) oraz eliminowanie enzymów, hormonów
i innych substancji występujących w miodzie.
Miód pszczeli zawiera dużo cukrów takich, jak: glukoza i fruktoza. Glukoza z miodu już w czasie przemieszczania się przez przewód pokarmowy przechodzi bezpośrednio do krwi.
Fruktoza przechodzi do wątroby i jest odkładana w postaci glikogenu. Obecna w miodzieacetylocholina obniża ciśnienie i poprawia krążenie krwi.
Cholina znajdująca się w miodzie wywiera działanie ochronne na wątrobę, zwłaszcza przy zatruciach. Jony metali zawarte w miodzie takie, jak: magnez, kobalt i żelazo stymulują produkcję czerwonych ciałek krwi. Miód obniża toksyczne działanie alkoholu, nikotyny, a także używek, takich, jak, kawa czy herbata.
Lekarze zalecają systematyczne spożywanie miodu przez mieszkańców wielkoprzemysłowych aglomeracji oraz pracowników narażonych na kontakt z metalami ciężkimi.

Doktor Stojko proponuje spożywanie miodu według następujących dawek:
- niemowlęta – 7 g dziennie miodu w dwóch dawkach,
- dzieci od 4 do 6 lat – 10-40 g miodu dziennie w dwóch dawkach,
- dorośli – 40-60 g miodu dziennie  w dwóch dawkach.
Profilaktycznie zaleca się stosowanie dolnych dawek miodu, a leczniczo górnych.
U ludzi chorych w zależności od przebiegu choroby miód może być przyjmowany z odpowiednimi lekami:
- aby wzmocnić organizm w jego walce z zarazkami,
- aby ułatwić asymilację i trawienie innych środków spożywczych,
- przy niedoczynnościach, osłabieniach, w stanach wyczerpania fizycznego, szczególnie u dzieci, które bardzo dobrze reagują na miód.

W miodzie, który pszczoły znoszą do ula znajdują się w niewielkich ilościach olejki eteryczne i flawonoidy, pochodzące z nektaru i propolisu.
Na przykład na obszarze województwa lubuskiego pszczelarze pozyskują miód rzepakowy, miód akacjowy, miód lipowy, miód gryczany, miód wielokwiatowy, miód wrzosowy i miód ze spadzi liściastej.
Miody te mają swój specyficzny smak oraz różnorodną barwę.
Miody wiosenne wykazują niewielką kwasowość. Charakteryzują się stosunkowo niską aktywnością enzymów. Miody te są także ubogie w sole mineralne.
Miód akacjowy wyróżnia się wyższą zawartością sacharozy – średnio 7,7%, miód z sadów – średnio 4,3, a miód rzepakowy – 1,0%.
O jakości kupowanego miodu możemy się przekonać tylko po jego przebadaniu laboratoryjnym.
Polska norma na miód pszczeli PN-88/A-77626 stawia miodom wysokie wymagania fizykochemiczne:
- zawartość wody w miodzie nie może być wyższa niż 20%. W praktyce nie powinna przekraczać 17-18%, wtedy mamy pewność, że miód nie będzie fermentował;
- zawartość cukrów redukujących nie powinna być niższa: dla miodów nektarowych 70%, dla miodów nektarowo-spadziowych – 65% i dla miodów spadziowych – 60%.
Miód uważany jest za stabilny produkt, który nie wymaga specjalnej obróbki przed spożyciem.
Miód nie jest on podatny na rozwój mikroorganizmów, z wyjątkiem drożdży, kiedy zawiera więcej niż 17% wody.
Długie przechowywanie miodu powoduje stopniowy zanik zapachu, powolne ciemnienie oraz zmianę jego smaku.
Zmiany te zachodzą bardzo powoli i możemy je zauważyć po kilku latach przechowywania.

Czy można domowym sposobem wykryć zafałszowanie miodu?

W praktyce nie ma prostych sposobów na wykrycie zafałszowania miodu sacharozą, skrobią, dekstrynami, syropem ziemniaczanym, sztucznym miodem czy melasą.
Na każdy rodzaj zafałszowania trzeba wykonać oddzielną próbę.
Chcąc sprawdzić zafałszowanie miodu trzeba posłużyć się metodami laboratoryjnymi. W związku z tym, że w supermarketach znajdują się duże partie letniego miodu, bardzo często niewiadomego pochodzenia, radziłbym ostrożność przy zakupach.


Żródło: internet, wikipedia, strony pszczelarskie i blogi, opracowanie własne

Pierzga pszczela - własciwości i zastosowanie

Pierzga pszczela to niezwykła mieszanka miodu, pyłku oraz mleczka pszczelego. Z tych trzech składników pszczoły ubijają swoistą masę i składają ja w komórkach pszczelich zabezpieczając ją miodem. Właśnie dzięki temu pierzga ulega fermentacji beztlenowej, co zapewnia jej konserwację i łatwiejsze przyswajanie. Tak powstała pierzga jest odporna na oddziaływanie bakterii i grzybów.

Pierzga zawiera trochę mniej białka i tłuszczu, co pyłek, ale więcej cukrów. Jest także źródłem witaminy K oraz kwasu mlekowego. Dodatkowym atutem jest fakt lepszego i szybszego przyswajania tych składników przez organizm. Wynika to ze specyficznego sposobu jej powstawania – wspomnianej już wcześniej fermentacji mlekowej.

Pierzga pszczela jest dobrze znana i ma szerokie zastosowanie w apiterapii, czyli dziedzinie medycyny naturalnej badającej wpływ wyrobów pszczelich na organizm ludzki.  Pomaga w wielu problemach zdrowotnych:

• wpływa na zwiększenie zwiększenie odporności organizmu
• ułatwia regenerację organizmu po operacjach i przebytych zawałach
• wzmacnia układ nerwowy, a tym samym znajduje zastosowanie w leczeniu depresji
• korzystnie wpływa również na układ pokarmowy  – szczególnie przy wrzodach
• pomocna jest w leczeniu biegunek i zaparć
• wzmaga apetyt
• reguluje przemianę materii
• zwiększa liczbę czerwonych ciałek we krwi i poziom żelaza (a więc zapobiega wystąpieniu anemii)
• jest znana z tego, że wzmacnia organizm, dostarcza mu potrzebnych aminokwasów i witamin
• wspomaga leczenie farmaceutykami – np. w: chorobie wrzodowej żołądka, schorzeniach gruczołu krokowego (prostaty) oraz  leczeniu stanów przedzawałowych, choroby alkoholowej, kataru siennego, astmy itp.
• jest stosowana w stanach zapalnych jamy ustnej i w okresach silnego narażenia organizmu na bakterie i grzyby

Nie należy tez zapominać o tym, że pierzga pszczela znajduje zastosowanie również w kosmetyce. Przede wszystkim pierzga działa bardzo dobrze na regenerację skóry, poprawia jej elastyczność, likwiduje zmarszczki oraz rozstępy powstałe po intensywnej diecie odchudzającej. Jej wielką zaletą jest również to, że jest lepiej przyswajalna przez organizm niż pyłek kwiatowy.

Warto spróbować pierzgi i poznać jej lecznicze działanie!

Pierzgę pszczelą można nabyć m.in. w sklepie OryginalnePrezenty.pl